Sprawności drużyn specjalnościowych - jeździeckie i kawaleryjskie PDF Drukuj Email
Wpisany przez dh. Buchcia   
Niedziela, 15 Lipiec 2007 01:00
Spis treści
Sprawności drużyn specjalnościowych - jeździeckie i kawaleryjskie
Page 2
Wszystkie strony

 

SANITARIUSZKA WETERYNARYJNA/SANITARIUSZ WETERYNARYJNY **

1.       Poznała/ał dokładnie budowę kostnoszkieletową konia i położenie najważniejszych narządów wewnętrznych.

2.       Potrafi zmierzyć temperaturę, tętno i liczbę oddechów konia, zna ich prawidłowe wartości.

3.       Udzieliła/ił pierwszej pomocy w przypadku zranienia konia, ochwatu, morzyska (kolki).

4.       Zna skład apteczki weterynaryjnej i podstawowe leki i maści, zna ich zastosowanie.

 

WETERYNARZ ***

1.       Zna dokładną budowę konia (szkielet, położenie narządów).

2.       Potrafi udzielić pierwszej pomocy przy zranieniu, ochwacie, kolce, zmierzyć temperaturę, tętno i liczbę oddechów.

3.       Przygotowała/ał pacjenta i środki potrzebne do zabiegu przed przybyciem lekarza.

4.       Pełniła/ił służbę weterynaryjną na obozie.

 

Sprawność mistrzowska lub odznaka/uprawnienie: Projektowana Odznaka Ratownika Weterynaryjnego PZJ.

 

SZERMIERZ *

1.       Dobrze jeździ konno.

2.       Poznała/ał rodzaje białej broni i techniki władania nią, zademonstrowała/ał podstawowe pchnięcia (pieszo).

3.       Poznała/ał zasady bezpieczeństwa i przepisy sportowe władania białą bronią.

4.       Swoje umiejętności zaprezentowała/ał zastępowi/drużynie.

5.       Historię wybranego pułku kawalerii II RP przedstawiła/ił w ciekawej formie klasie, drużynie lub zastępowi.

 

LANSJER **

1.       Bardzo dobrze jeździ konno.

2.       Poznała/ał budowę, zastosowanie i rodowód lancy. Zna kilka wzorów szabel.

3.       Przygotowała/ał pokaz władania lancą dla swojego środowiska (drużyny, szczepu), prezentując prawidłowe pchnięcia i zasłony, pomagała/ał w szkoleniu jeździeckim i nauczyła/ył władania lancą swój zastęp.

4.       Rozróżniła/ił proporczyki 40 pułków kawalerii 20-lecia.

5.       Przedstawiła/ił w ciekawy sposób na szerszym forum (np. w formie strony www, spotkania w domu kultury) historię wybranego pułku kawalerii, uzasadniając swój wybór i korzystając ze źródeł.

 

SZWOLEŻER ***

1.       Opanowała/ał podstawowe ćwiczenia woltyżerskie.

2.       Poznała/ał budowę szabli i zasady walki z konia: cięcie łóz w cwale, cięcie glinianej gomóły, cięcie z góry w prawo, w prawo od ucha, z dołu i z góry w lewo. Opanowała/ał pchnięcia i zasłony.

3.       Złożyła/ył egzamin składający się z pokazu władania szablą konno i woltyżerki.

4.       Przygotowała/ał młodszych kolegów do zdobycia sprawności „szermierza” lub „lansjera”. Nauczyła/ył ich musztry z szablą pieszo.

5.       Potrafi prawidłowo stroczyć i założyć na konia rząd wojskowy (szeregowego) wz. 36.

 

POMOCNIK PODKUWACZA *

1.       Poznała/ał zasady postępowania w przypadku gnicia strzałki i obluzowania podków.

2.       Poznała/ał rodzaje podków i ich przeznaczenie oraz zasady prawidłowego podkuwania koni.

3.       Pomagała/ał podczas rozczyszczania kopyta konia wykonując polecenia podkuwacza (kowala), umie prawidłowo trzymać nogi konia.

 

PODKUWACZ **

1.       Poznała/ał budowę anatomiczną końskiego kopyta i występujące w nim nieprawidłowości oraz zasadę narastania rogu kopytnego.

2.       Uczestniczyła/ył w podkuwaniu koni zdejmując stare podkowy, prawidłowo rozczyszczając kopyto.

3.       Nauczyła/ył młodszych harcerzy i harcerki zasady trzymania nóg do podkuwania i pielęgnacji kopyt.

 

KOWAL ***

1.       Zna budowę anatomiczną końskiego kopyta.

2.       Poznała/ał narzędzia kowalskie i nauczyła/ył się nimi posługiwać.

3.       Nauczyła/ył młodszych harcerzy zasad obchodzenia się z końskimi kopytami podczas podkuwania (rozczyszczanie, zdejmowanie starych podków).

4.       Podkuła/podkuł samodzielnie dwie nogi konia (pod okiem fachowca!), prawidłowo dobierając rozmiar podkowy.

 

STAJENNA/STAJENNY *

1.       Poznała/ał podstawowe zasady bezpieczeństwa pracy przy koniach.

2.       Rozróżniła/ił stanowisko i boks, omawiając ich wady i zalety, potrafi je prawidłowo pościelić.

3.       Poznała/ał zasady żywienia koni.

4.       Pielęgnowała/ał konia, czyszcząc i siodłając go, zadając paszę i pojąc wg przyjętej kolejności, ścieląc stanowisko, sprzątając stajnię.

 

MASZTALERZ **

1.       Poznała/ał pasze stosowane w żywieniu koni i potrafi prawidłowo ułożyć dzienną dawkę pokarmową w zależności od pracy wykonanej przez konia.

2.       Poznała/ał zagadnienia z zakresu hodowli koni: najważniejsze rasy hodowlane w Polsce i na świecie, okres trwania ciąży u konia, termin przeprowadzania stanówki i odsadzania źrebiąt.

3.       Zna podstawowe narowy i nałogi u koni i potrafi im zapobiegać.

4.       Współopiekowała/ał się koniem przez wyznaczony czas (czyszczenie, siodłanie, karmienie, pojenie, ścielenie boksu/stanowiska), zachowując zasady bezpieczeństwa.

 

KONIUSZY ***

1.       Kierowała/ał pracą wachty stajennej na obozie lub w klubie.

2.       Kierowała/ał żywieniem koni, stosując zasady zmian pasz (pod nadzorem instruktora).

3.       Opiekowała/ał się jednym lub kilkoma końmi.

4.       Brała/ał udział w ujeżdżaniu młodych koni pod siodłem lub w zaprzęgu.


ADEPTKA JEŹDZIECKA/ADEPT JEŹDZIECKI*

1.       Poznała/ał budowę zewnętrzną, maści i odmiany koni. Wiedzę tę przekazała/ał swojemu zastępowi podczas zbiórki.

2.       Zna zasady bezpieczeństwa podczas jazdy konnej i przebywania z końmi i stosuje je w praktyce.

3.       Poznała/ał budowę siodła ogólnoużytkowego i rozróżnia typy nachrapników: polski, hanowerski i meksykański.

4.       Czyściła/ił konia i prawidłowo zakładała/ał rząd jeździecki (siodło i ogłowie).Wie, jak zapobiec zapoprężeniu i grudzie.

5.       Jeżdżąc konno prawidłowo trzymała/ał się w stępie i kłusie, potrafi anglezować na prawidłową nogę.

 

AMAZONKA/JEŹDZIEC **

1.       Poznała/al sposoby użytkowania, typy i rasy koni w Polsce.

2.       Rozróżnia typy i rodzaje siodeł.

3.       Pielęgnowała/ał konia czyszcząc go, przed i po jeździe.

4.       Poznała/ał zasady poruszania się konno w terenie.

5.       Kreśliła/ił figury na ujeżdżalni w każdym chodzie konia.

 

AMAZONKA DOSKONAŁA/JEŹDZIEC DOSKONAŁY ***

1.       Potrafi udzielić pierwszej pomocy.

2.       Wymieniła/ił główne regiony hodowli koni na świecie, poznała/ał zwyczaje, tradycje i piosenki jeździeckie.

3.       Wykonała/ał wszelkie prace stajenne, pomagając przy żniwach lub zwózce siana, konserwując sprzęt jeździecki, zadając paszę i sprzątając stanowiska lub boksy koni. Nauczyła/ył zastęp podstawowych umiejętności w obsłudze koni.

4.       Poznała/ał ważniejsze schorzenia koni, potrafi im zapobiec i udzielić pierwszej pomocy weterynaryjnej.

5.       Wykonała/ał zwroty na przodzie i na zadzie, ustępowanie od łydki, branie przeszkody (do 100 cm), potrafi prowadzić konia kontrgalopem.

Uwaga:

Dodatkowe wymaganie dla dziewcząt:

- zna budowę siodła damskiego (wskazane, by potrafiła na nim jeździć).

Dodatkowe wymaganie dla chłopców:

- zna budowę rzędu wojskowego wz. 36, potrafi go poprawnie stroczyć i założyć na konia, prawidłowo wsiadać i zsiadać na komendy.

 

Sprawność mistrzowska lub odznaka/uprawnienie: Odznaki jeździeckie PZJ

 

SKÓRNIK *

1.       Wyczyściła/ił, zmiękczyła/ył, zakonserwowała/ał skórzane elementy ekwipunku jeździeckiego.

2.       Poznała/ał podstawowe narzędzia pracy rymarskiej (igły rymarskie, szydło, koń rymarski, nóż, dratwa, dziurkacz), posłużyła/ył się nimi.

3.       Prawidłowo przygotowała/ał dratwę do szycia, szyła/ył na dwie igły.

4.       Wszyła/ył oderwaną sprzączkę, wycięła/wyciął nową dziurkę w skórze.

5.       Poznała/ał ogólną budowę siodła ogólnoużytkowego i rozróżniła/ił typy nachrapników: polski, hanowerski, meksykański.

 

CZELADNIK RYMARSKI **

1.       Połączyła/ył skórę różnymi sposobami.

2.       Zszyła/ył rozerwany kantar lub uzdę, puśliska lub przystuły.

3.       Poznała/ał różne rodzaje rzędów jeździeckich, rozróżnia różne rodzaje uprzęży.

4.       Wykonała/ał najprostszy kantar dla konia (np. z taśmy, ze sznurka).

 

RYMARZ ***

1.       Rozróżniła/ił różne rodzaje skóry, poznała/ał ich cechy i przeznaczenie.

2.       Posługując się sprawnie narzędziami rymarskimi, połączyła/ył skórę nitami, zastosowała/ał jedną z technik zdobienia skóry.

3.       Wykonała/ał kantar ze skóry, ozdobiła/ił go według własnego pomysłu.

4.       Nauczyła/ył harcerzy prostych prac rymarskich.



Zmieniony: Niedziela, 15 Lipiec 2007 19:36